Przedstawiamy Państwu dekoracyjną poszewkę na poduszkę, wykonaną z owczej wełny. Poszewka została utkana na ręcznych poziomych krosnach tkackich techniką dwuosnowową.
Autorka przy pomocy wzorów - drzewa, ptaki - i kilku kolorów stworzyła wiosenny obraz.
Wiosenny, ponieważ kolory, których użyła - zieleń w dwóch odcieniach, jasny szary, beżowy i żółty - kojarzą się z zieloną trawą i kwitnącymi forsycjami. Głośno szczebioczące ptaki i kwitnące drzewa wprowadzają nas w wiosenny nastrój.
Motyw przyrody to jeden z częściej występujących w twórczości pań tkaczek z Janowa. Wynika to między innymi z bliskiego współistnienia ludzi ze światem zwierząt i roślin, będących nieodłącznym i podstawowym dobrem służącym człowiekowi.
Tył poszewki został wykończony beżowym, gładkim płótnem. Zapięciem jest beżowy zameczek, wszyty w tylną część poszewki. Całość została wykonana bardzo starannie i solidnie.
Wyrób pięknie prezentuje się zarówno we wnętrzach klasycznych jak i nowoczesnych. Stanowi niebanalny, przykuwający wzrok akcent w jednolitych kolorystycznie pomieszczeniach.
Poszewka, którą Państwu proponujemy jest barwnym, radosnym akcentem miłym dla oka, przyjemnym w odbiorze.
Szczebioczące, wręcz przekrzykujące się ptaki wywołują uśmiech, a zieleń koi myśli.
WEŁNA NA TKANINĘ DWUOSNOWOWĄ FARBOWANA JEST PRZEZ TWÓRCZYNIĘ POSZEWKI
Autor i wykonawca: Danuta Radulska
Przybliżone wymiary: 40x40 cm
CENA DOTYCZY 1 SZTUKI
TKACTWO DWUOSNOWOWE
Na poziomych krosnach powstaje tkanina płócienna zwana dwuosnowową lub podwójną. Warsztat osnuwa się dwiema osnowami w kontrastowych kolorach, a do tkania używa się dwóch wątków w kolorach osnowy. Listewką zwaną "prątkiem" tkaczka przesuwa nitki dolnej osnowy ku górze , a górnej - ku dołowi i spaja je wątkiem w tym samym kolorze. Powstaje tkanina, w której lewa strona jest negatywem prawej. Tkaninę dwuosnowową można prezentować z dwóch stron. Tkactwo dwuosnowowe w tej chwili w Polsce praktykuje się tylko w jednym rejonie. W północno-wschodniej części kraju leży gmina Janów, w której panie kultywują tą piękną, acz trudną tradycję. Poza granicami kraju technika ta jest stosowana jeszcze we Włoszech, Hiszpanii, Meksyku i Peru, a przecież dawnymi czasy znano ją w wielu regionach Europy, w Polsce dywany, kapy wykonywane zarówno przez zawodowych tkaczy jak i gospodynie, zdobiły stopnie ołtarzy wielu kościołów, od święta okrywały łóżka, a wykonane z trudno dostepnej wełny stanowiły część wiana panny młodej.
