Przedstawiamy Państwu dekoracyjną poszewkę na poduszkę, wykonaną z owczej wełny. Poszewka została utkana na ręcznych poziomych krosnach tkackich techniką dwuosnowową.
Coś dla osób ceniących stonowane, neutralne kolory. Poszewka utrzymana w odcieniach szarości, na której autorka przedstawiła dwa różne obrazy. Jedną stronę pokrywają geometryczne kształty, druga ukazuje motyw roślinny - ukwieconą gałązkę, a wśród jej listków - ptaki.
Motyw przyrody to jeden z częściej występujących w twórczości pań tkaczek z Janowa.
Wynika to między innymi z bliskiego współistnienia ludzi ze światem zwierząt i roślin, będącego nieodłącznym i podstawowym dobrem służącym człowiekowi.
Tył poszewki został wykończony beżowym, gładkim płótnem. Zapięciem jest beżowy zameczek, wszyty w tylną część poszewki. Całość została wykonana bardzo starannie i solidnie.
Wyrób pięknie prezentuje się zarówno we wnętrzach klasycznych jak i nowoczesnych.
Wyważony w kolorach i wzorach projekt przyczyni się do ocieplenia wnętrza, jednocześnie wprowadzając oryginalną nutę. Aranżując wnętrze, elementy w jednolitych, słabo nasyconych kolorach, możemy wprowadzić w większej ilości. Nie tworzą one chaosu kolorystycznego, wpływają natomiast na klimat wnętrza.
WEŁNA NA TKANINĘ DWUOSNOWOWĄ FARBOWANA JEST PRZEZ TWÓRCZYNIĘ POSZEWKI
Autor i wykonawca: Danuta Radulska
Przybliżone wymiary: 40x40 cm
CENA DOTYCZY 1 SZTUKI
TKACTWO DWUOSNOWOWE
Na poziomych krosnach powstaje tkanina płócienna zwana dwuosnowową lub podwójną. Warsztat osnuwa się dwiema osnowami w kontrastowych kolorach, a do tkania używa się dwóch wątków w kolorach osnowy. Listewką zwaną "prątkiem" tkaczka przesuwa nitki dolnej osnowy ku górze , a górnej - ku dołowi i spaja je wątkiem w tym samym kolorze. Powstaje tkanina, w której lewa strona jest negatywem prawej. Tkaninę dwuosnowową można prezentować z dwóch stron. Tkactwo dwuosnowowe w tej chwili w Polsce praktykuje się tylko w jednym rejonie. W północno-wschodniej części kraju leży gmina Janów, w której panie kultywują tą piękną, acz trudną tradycję. Poza granicami kraju technika ta jest stosowana jeszcze we Włoszech, Hiszpanii, Meksyku i Peru, a przecież dawnymi czasy znano ją w wielu regionach Europy, w Polsce dywany, kapy wykonywane zarówno przez zawodowych tkaczy jak i gospodynie, zdobiły stopnie ołtarzy wielu kościołów, od święta okrywały łóżka, a wykonane z trudno dostepnej wełny stanowiły część wiana panny młodej.
